شعر«خائن به شعر» را هفت سال پیش در سال ۹۲ در لیبرتی نوشتم؛ زمانی که سفله شاعر ادعای دروغ و رذیلانه مرگهای مشکوک در مجاهدین و از جمله مرگ مشکوک خواهر مجاهد اکرم حبیب خانی را مطرح کرده بود. اما وقتی خواهر اکرم کتاب «شرافت به یغما رفته» را منتشر كرد، در انتشار شعر دست نگهداشتم. حالا دیگر کار از این چیزها گذشته و این خود نمونه یی است كه ما شروع نكردیم...

امروز که می بینم آن ادعا تا کجا وزارتی و به‌فرموده از سوی قاتلان مردم ایران بوده و آنکه من خائنش نامیده بودم در لجن خونخواری وزارت ولی فقیه غرق شده؛ سکوت بیشتر در مورد این خیانتها خودش خیانت به مقاومت و خون شهیدان آزادی است.

محمد قرایی (م. شوق) ۶تیر۹۹

خائن به شعر

 

تف کرده ای به شعر

تف کرده ای به آفتاب

و هرچه که نیکی بود.

                         حتی به قلب خودت!

              که می تپید زمانی به دوستی،

                                         بی شک.

 

خنجر بدست گرفتی

و می زنی

بر واژه های خویش

 بر آنچه می ستودی و نیکو بود

بر قلب و مغز عاطفه هایی که خوب بود

من حیرتم گرفته است!!

 

به چشمهای شهیدان چگونه می نگری!

آنجا به دستهای بسته

                   آنجا به پشت سر

                            چگونه می نگری؟

 

من گریه ام گرفته ازین جور، این جفا

آخربه سوی کجاها؟

              روانه ای؟

من گریه ام گرفته ازین کشتن شرف

                              در خویشتن

 

من گریه ام گرفته ازین حس دشمنی

                     با دوستان سالهای دراز

                    با خیل جانفدایان،

                            با عشق پیشتاز

وقتی که می شنوم آنچه گفته ای

ایمان می آورم به این که

ابلیس واقعی ست

و لجن واقعی ست

اینسان که می کشد

یک قلب را که گرم بود زمانی

و اژدهایی از آن می سازد

 

می پرسم از تو آیا

بپرس ازخویشتن تو هم

اشکی به چشمهای تومانده ست آیا؟

حسی

       شرمی

               عاری

        اینسان که پشت کرده ای به هر چه که نیکو بود

                و نیکو هست

و تیغ به دست گرفتی

           

برتو،

من از نگاه شهیدان میترسم

من از نگاه سی هزار به داران

من از نگاه واژگان خودت

به تو

در روز بازپسین می ترسم

من از نگاه آن امیر می ترسم  

تو از نگاه زندگان کنونی

 

این بدترین تصور است

ای بهت

ای بدترین تصور

***